انشای تخیلی دانش آموز خوش ذوقم زهرا غلامزاده

(انشا در مورد شانس)

نام انشا:فلسفهٔ شانس (اثری کوچک)

تاکنون اسب شانس درِ خانه ات خوابیده؟

بر طبق کاوش های پربار دانشمندان در رشته«شانس شناسی»زیرمجوعه ی رشته ی «زمین شناسی»این حقیقت را در پی داشت که شانس،پدیده ای ذاتی است. حالا اینکه خودت نداری مهم نیست؛مهم این است که ژن آن را از پدر یا مادرت به ارث برده باشی تا بتوانی با خریداری سابلمینال(یا معادل فارسی آن:محرک های زیر آستانه ای که در تقابل با محرک های فرا آستانه ای،به هر گونه محرک حسی که پایین تر از آستانه مطلق فردی با ادراک آگاهانه باشد گفته می شود)از پیج(صفحه)اینستاگرام(فضای مجازی)انسان های کلاهبردار البته با تخفیف ویژهٔ هفتادو هشت درصدی و ارسال مجانی درب منزل؛سفارشاری کنید.

جدا از همه ی این حرف های قلمبه سلمبه،افراد«غیر خر شانس»میگویند که بندهٔ محترمه،انسان بسیار خرشانسی هستم،فقط به این دلیل که در کلاس اول«قورباغه»را «غورباغه»نوشتم و نمره مفصل را از آن خود کردم،ولی خودم این را قبول ندارم،چرا که تا امتحان پانصد و دوازدهم نمره نصف از جامع را گرفتم که خروجی تلاش های درخشانم بوده است.

در کتاب فلسفهٔ شانس اثر جان موریل دانشمند فلسفه دان و شانس شناس محبوب و استاد فلسفه دانشگاه ویلیام در ایالت ویرجینیا گفته شده:«از قدیم با ستاره خوش شانسی ام که در آسمان شب ظاهر می شد،درد و دل می کردم و در کارها از او کمک میخواستم. اولین شکستم در زندگی را از جایی خوردم که آن فقط یک ستاره نبود،بلکه لامپ دکل مخابرات بود... »

اندکی از این شانس گفتیم تا برسیم به جایی که از نویسنده و نقل کنندهٔ این انشا بپرسیم:آیا شانس واقعا وجود دارد؟و او پاسخ دهد:«خیر،افراد برای توجیه سهل انگاری از واژهٔ شانس استفاده می کنند تا خود را تبرئه کنند.فلسفهٔ شانس فقط در تخیل و سناریو های ذهنی ما زنده است. »